Peace and Conflict studies

Peace, Peace studies, Peace Journalism, Activism and …

4 things feminists can learn from the Zapatistas

zapatistas001

By JULIANA | Published: JANUARY 3, 2014 … link to Original Source

Tuesday of this week marked the 20th anniversary of the Zapatista uprising in San Cristobal de las Casas, Mexico, a short moment with a long legacy of struggle for indigenous rights. The Zapatistas–also known as the Zapatista Army of National Liberation or the EZLN–are a movement of indigenous people fighting against the effects of neoliberalism, particularly the privatization of land and other natural resources.

Their movement first became public on January 1, 1994, the day that the North American Free Trade Act (NAFTA) went into effect. The EZLN understood that NAFTA would increase the inequity between rich and poor, and continue to direct the natural resources of Chiapas (their home state) out of the hands of Chiapanecos, and into those of the rich and powerful. So, it was that, twenty years ago, Zapatista activists seized towns within Chiapas, freeing prisoners and burning down police and military buildings. With these actions, the EZLN brought the world’s attention to the plight of indigenous populations around the world, and highlighted the life-and-death effects of globalization on the world’s marginalized.

In their continuing struggle for justice, the EZLN made a concerted effort to raise awareness about the status of indigenous women. In 1994, Comandante Ramona, one of the movement’s most famous women leaders, created the “Revolutionary Law on Women,” which was voted into practice by the EZLN. The law made it clear that women had the right to reproductive autonomy, political participation equal to that of men, equal pay, education, and freedom from domestic violence. Later that year, the movement presented a list of 34 demands to the Mexican government, one of which outlined a series of actions to be taken to ensure the welfare of women.

Unfortunately, since its first public action, the movement has been on the defensive, fighting increasing persecution by the Mexican government. But the Zapatista struggle continues, ever as relevant, if not as strong. Here are a few things we can learn from this inspiring movement.

DSC_11621. There is another world.

The Zapatistas took a look at the society they lived in, decided it wasn’t working for them, and started a new way of living. They currently maintain various autonomous communities, under their own systems of governance and their own independent schools. According to Gustavo Esteva at Upside Down World,

“They are, in fact, living outside the logic of the market and the state, beyond the logic of capital, and within a new social fabric. This does not imply, of course, that they have escaped the capitalist social fabric that defines Mexico and the world, the unravelling of which, as the Zapatista Sixth Declaration of the Selva Lacandona states, requires weaving another social and political fabric.”

What does this mean for feminism? That if we can imagine a world where patriarchy, homophobia, transphobia, racism, classism and the like are gone, then it can exist. We’ll get there.

2. You don’t have to be powerful, privileged or popular to change the world. In fact, real change often happens from the bottom up.

The Zapatista movement sprang from some of the world’s most marginalized people: indigenous people living in Mexico’s poorest state. These people had extremely limited access to formal education, health services and land ownership, yet their actions had a lasting impact on our world. Esteva notes their impact within his article,

“All over the world, we can observe gestures, changes, and mobilizations that seem to be inspired by the Zapatistas. To find a political initiative with comparable global repercussions, one has to travel far back in history. As the Zapatistas themselves have already noted, what today looks like Zapatismo, walks like Zapatismo, speaks like Zapatismo, and appears as a form of Zapatismo, is no longer in the hands of the Zapatistas.”

IMG_41123. We must challenge systems of oppression even within our own social justice movements.

As mentioned earlier, the EZLN is a feminist-leaning movement that has demonstrated that it is self-aware when it comes to the welfare of women. The movement has made several steps towards ensuring gender equity among its people. If you walk through Oventik, one of their autonomous communities in Chiapas, you will see many murals of women working alongside men. Of course, the EZLN is very far from perfect and gender equity is always a work in progress. Within any movement, we need to keep pushing each other forward, while acknowledging successes on the road to justice.

4. The road to justice is long

The Zapatistas originally formed in response to the creation of NAFTA. They have now been around for over 20 years, and NAFTA is operating as strong as ever. Indigenous activists have suffered greatly for this cause, and will continue to suffer. But that does not mean that the struggle has not been worth it. The same is true for other movements for justice, in which we have to celebrate small victories on the road to success. But twenty years of indigenous resistance is certainly a big victory, and it must be celebrated.

“In the committee we debated all afternoon. We searched for the word in the tongue to say SURRENDER, and we did not find it. It has no translation in Tzotzil and Tzeltal. Nobody remembers that the word exists in Tojolabal or Chol.” –Surrender does not exist in true language, Subcomandante Marcos [1]

Advertisements

About Medborgarjournalist

This is an online umbrellalike network of blogs, which administrate by different bloggers in different places. The Main goal is to connect bloggers and build a network of web activist from different places to spread peace, prosperity and friendship.

One comment on “4 things feminists can learn from the Zapatistas

  1. varnamo
    April 5, 2014

    چهار چیز که فمینیست‌ها می‌توانند از زاپاتیست‌ها بیاموزند

    یکشنبه, ۲۷م بهمن, ۱۳۹۲

    منبع این مطلب وبلاگ ارغوان

    3
    مطالب منتشر شده در این صفحه نمایانگر سیاست رسمی رادیو زمانه نیستند و توسط کاربران تهیه شده اند. شما نیز می‌توانید به راحتی در تریبون زمانه عضو شوید و مطالب خود را منتشر کنید.

    جولیانا بریتو شوارتز
    ترجمه از گروه ارغوان

    zapatistas001هفتم ژانویه ۲۰۱۴ یادآورِ بیستمین سال‌روزِ قیامِ زاپاتیست‌ها در سان کریستوبال دِلاس کاساسِ مکزیک است، برهه‌ای کوتاه با میراثی ماندگار از ستیز در راه حقوق بومی. زاپاتیست‌ها -که هم‌چنین با اسم ارتش زاپاتیستایِ آزادی ملی (EZLN) نیز شناخته می‌شوند- جنبشی است متشکل از مردمِ بومی، که برای مقابله با اثرات نئولیبرالیسم، به‌ویژه خصوصی‌سازیِ زمین و دیگر منابع طبیعی، مبارزه می‌کند .

    جنبش زاپاتیست‌ها در روز یکم ژانویه ۱۹۹۴ و در روزی که قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی (NAFTA) به مرحله اجرا درآمد، برای نخستین بار به‌صورت علنی شروع به فعالیت کرد. ارتش زاپاتیستایِ آزادی ملی دریافت که NAFTA با ستاندنِ منابع طبیعیِ چیاپاس (ایالت موطن آنها) از دست اهالیِ آن و واگذاریِ آن به ثروتمندان و قدرتمندان، نابرابریِ میان فقیر و غنی را افزایش می‌دهد. این چنین بود که بیست سال پیش، اکتیویست‌های زاپاتیست‌ها شهرهای کوچک ایالت چیاپاس را به اشغال خود درآورده، زندانیان را آزاد کرده و ساختمان‌های پلیس و ارتش را به آتش کشیده و از بین بردند. با این اقدامات، ارتش زاپاتیستایِ آزادی ملی توجه جهانی را به وضعیت اسفبارِ مردمِ بومی در سراسر جهان و تاثیرات بسیار چشمگیر و حیاتیِ جهانی‌سازی بر مناطق به‌حاشیه رانده شده‌ی جهان، جلب کرد.

    ارتش زاپاتیستایِ آزادی ملی در راستای نزاع دائم در راه برابری، تلاشی محسوس و منسجم به منظور ارتقاء آگاهی در خصوصِ وضعیت زنان بومی را از خود به نمایش گذاشته است. در سال ۱۹۹۴ فرمانده رامونا، یکی از معروف‌ترین رهبران زن این جنبش، “قانون انقلابی در بابِ زنان” را نوشت که با رای موافق ارتش زاپاتیستایِ آزادی ملی به اجرا گذاشته شد.
    این قانون حقوق زنان در زمینه‌های خودمختاریِ باروری، مشارکت سیاسیِ برابر با مردان، آموزش و دستمزد برابر، و رهایی از خشونت خانگی را به روشنی مورد اشاره قرار می‌داد. کمی بعد در همان سال، جنبش لیستی متشکل از ۳۴ خواسته را به دولت مکزیک ارائه کرد که یکی از این خواسته‌ها، رئوسِ کلیِ سلسله اقداماتی به منظور تضمین رفاه زنان را مطرح ساخته بود.
    متاسفانه جنبش پس از نخستین اقدام علنی‌اش، در موضعی دفاعی و در حال نبردِ همراه با تعقیب و آزار و اذیت فزاینده‌ی دولت مکزیک قرار گرفت، اما ستیزِ زاپاتیست‌ها در این راستا امروز هم ادامه دارد، اگرچه نه‌ با قدرت پیشین. اما آنچه برای فراگرفتن از این جنبش الهام‌بخش وجود دارد؛

    ۱. دنیای دیگری وجود دارد
    به گفته «گوستاو استوا» در دنیای وارونه، زاپاتیست‌ها به جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کردند نگریستند، به این نتیجه رسیدند که این شیوه‌ی زندگی جوابگوی خواسته‌های آن‌ها نیست، و شیوه‌ی تازه‌ای از زندگی را آغاز نمودند. اکنون آن‌ها مدارس و اجتماعات خودگردان مختلفی را تحت سیستم‌های حاکمیتی مستقل خودشان حفظ نموده‌اند.
    در حقیقت آن‌ها خارج از منطق بازار و دولت، فراتر از منطق سرمایه و در یک کالبد اجتماعی جدید زندگی می‌کنند. به طور قطع این بدان معنا نیست که آن‌ها از کالبد اجتماعیِ سرمایه‌داری رهایی یافته‌اند که ساختار مکزیک و تمامی جهان را تعیین کرده و آن‌چنان که بیانیه‌ی ششم زاپاتیستای ایالات سلوا لاکاندونا اظهار می‌دارد، «گسستن از آن مستلزم خلقِ کالبد اجتماعی و سیاسی دیگری است».
    این برای فمینیسم به چه معناست؟ به این معناست که اگر ما می‌توانیم جهانی را تصور کنیم که در آن پدر‌سالاری، همجنس‌گراهراسی، هراس از ترنس‌ها، نژاد‌پرستی، نظام طبقاتی و مانند آن از جامعه رخت بربسته است، بنابراین چنین جهانی می‌تواند در واقعیت نیز وجود داشته باشد. ما روزی به آن دست خواهیم یافت.

    ۲. برای تغییر جهان لازم نیست قدرتمند، دارای امتیاز و یا معروف باشید. در حقیقت، تغییر واقعی اغلب از پایین به بالا اتفاق می‌افتد
    جنبش زاپاتیست‌ها از میان برخی از به‌حاشیه رانده ‌شده‌ترین مردم دنیا سر برآورد؛ مردمی بومی که در فقیرترین ایالت مکزیک می‌زیستند. این مردم دسترسی بسیار محدودی به آموزش رسمی، خدمات بهداشتی و مالکیت زمین داشتند، با این‌حال اقدامات آن‌ها تاثیری ماندگار بر جهان ما داشت. «استوا» در مقاله خود به آن‌ها اشاره کرده است؛
    “در سرتاسر جهان می‌توانیم حرکات، دگرگونی‌ها و بسیج‌های مردمی‌ای را مشاهده کنیم که به نظر می‌رسد از زاپاتیست‌ها الهام گرفته باشند. به‌طوری که برای پیدا کردن یک ابتکار عمل سیاسی با پیامدهای جهانیِ قابل مقایسه با این جنبش، باید به گذشته‌ای دور در تاریخ سفر کرد. همان‌طور که زاپاتیست‌ها خود نیز ذکر کرده‌اند، امروزه آن‌ چیزهایی که جنبش زاپاتیستی را در ذهن تداعی می‌کنند، هم‌چون جنبش زاپاتیستی گام برمی‌دارند، مانند جنبش زاپاتیستی سخن می‌گویند، و یا به مثابه شکلی از جنبش زاپاتیستی ظاهر می‌گردند، دیگر صرفا در کنترل زاپاتیست‌ها نیست”.

    ۳. ما باید نظام‌های ظلم و ستم را به چالش بکشیم، حتی اگر در درون جنبش عدالت اجتماعی خودِ ما باشند.
    همان‌گونه که پیشتر اشاره شد، ارتش زاپاتیستایِ آزادی ملی جنبشی حامیِ فمینیسم است که اثبات کرده هنگامی که از رفاه زنان سخن می‌گوید، این‌ کار را با خودآگاهی انجام می‌دهد. این جنبش گام‌های متعددی در جهت استقرارِ برابریِ جنسیتی در میان مردمِ خود برداشته است. اگر در اوونتیک (یکی از اجتماعاتِ خودگردان “چیاپاس”) گشت‌وگذاری داشته باشید، نقاشی‌های دیواریِ فراوانی مشاهده می‌کنید که در آن‌ها زنان پا به پای مردان مشغول به کار هستند. البته، ارتش زاپاتیستایِ آزادی ملی هنوز فاصله زیادی تا رسیدن به کمال دارد و تلاش در راستای برابریِ جنسیتی عملی همواره در جریان است. در هر جنبش نیاز داریم، در حالیکه از موفقیت‌های کسب شده در راه رسیدن به عدالت تقدیر به عمل می‌آوریم، همدیگر را در حرکت رو به جلو مورد حمایت قرار دهیم.

    ۴. مسیر دستیابی به عدالت طولانی است
    جنبش زاپاتیستی در اصل در واکنش به ایجاد NAFTA شکل گرفت. اکنون حدود ۲۰ سال است که آن‌ها در این رویارویی حاضر هستند و NAFTA نیز به قوت همیشگیِ خود عمل می‌کند. اکتیویست‌های بومی به شدت از NAFTA رنج برده و خواهند برد. اما این بدان معنا نیست که این مبارزه ارزشش را نداشته است. این امر در مورد دیگر جنبش‌های عدالت‌طلب نیز صادق است که باید پیروزی‌های کوچک در راهِ دستیابی به موفقیت را مورد تجلیل قرار دهیم. اما ۲۰ سال مقاومتِ بومی، بدون شک پیروزیِ بزرگی است و باید مورد ستایش واقع شود.
    “ما تمام بعد از ظهر را در کمیته به بحث گذراندیم، در جستجوی واژه‌ای در زبان مادری‌مان بودیم که به معنای تسلیم باشد و چیزی نیافتیم. این واژه هیچ ترجمانی در زبان‌های Tzotzil و Tzeltal ندارد. هیچ‌کس به یاد ندارد که چنین واژه‌ای در زبان Tojolabal یا Chol وجود داشته است”- تسلیم در زبان راستین وجود ندارد، فرمانده مارکوس [۱]

    https://www.tribunezamaneh.com/archives/43086

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on April 5, 2014 by in discussions.